|
We schrijven 1938. In Amstelveen wordt ‘Con Animo’ opgericht, of preciezer gezegd: ‘Christelijk gemengd koor Con Animo’, wat zo veel wil zeggen als ‘Met Genoegen’, ‘Met Enthousiasme’.  Koordag in 1939 De bezetter wilde het koor dwingen lid te worden van de ‘Kulturkammer’, maar regels zijn er om listig te omzeilen, dus regels van de bezetter zeker. ‘Con Animo’ wijzigde zijn naam in ‘Pauluskerkkoor’, want een kerkkoor was voor de bezetter geen ‘echt’ koor, maar onderdeel van een kerk. Dus geen verplichting om lid van de Kulturkammer te worden, maar dan ook geen recht meer om publieke uitvoeringen te geven. Geen nood! Het Pauluskerkkoor leverde bijdragen aan zogenoemde inwijdingen in de kerk, wat dus gewoon neerkwam op het geven van uitvoeringen. Als het zingen maar een naam had en de bezetter geen last had van het zand in zijn ogen …  23 maart 1951: 12,5 jaar Pauluskoor
De laatste jaren heeft de dirigent, en met hem dus het Pauluskoor, het repertoire uitgebreid: meer ruimte voor 20e eeuws en dus wat minder overbekend ‘ijzeren repertoire’. De eerste vrucht van die vernieuwing was het indrukwekkende, maar veeleisende ‘A Child of our Time’ van Michael Tippett. Het instuderen van deze muziek, die echt anders klinkt dan Bach of Haydn, was behoorlijk wennen voor het koor. Maar de dirigent heeft met tact, met fluwelen en heel soms met ijzeren handschoenen het koor muzikaal de 20e eeuw ingetrokken. Met succes voerden we in 1995 Tippett uit. Daarna hebben we uitvoeringen gegeven van werken van Vaughan Williams, Poulenc, Duruflé, Honegger, Martinu, Janacek en Rutter. Aan de reacties merken we dat het publiek die nieuwe weg waardeert, de plaatselijke pers ook (al zouden we best nog wat meer persaandacht kunnen gebruiken). Maar vooral de gemeente Amstelveen ziet het Pauluskoor als een voortrekker in het muzikale leven van deze stad: een koor dat zich niet beperkt tot het ijzeren repertoire van de koortraditie, niet bang is voor eigentijdse muziek. Bestuur, dirigent en leden zijn van plan dat zo te houden. Dat daar hard voor gerepeteerd moet worden, vindt niemand erg. Een hobby mag inspanning kosten. En er wordt ook veel gelachen!
Natuurlijk staat er niet alleen modern werk op het repertoire. We respecteren de Grote Traditie. Onze driejaarlijkse uitvoering van Bach’s onsterfelijke Matthäus Passion is al zoiets als een ‘traditie’ in Amstelveen. Al vele jaren geven we deze en andere uitvoeringen in de Amstelveense St. Urbanuskerk, een architectonisch meesterwerkje ‘uit de provincie’ van de grote bouwmeester Cuijpers, de man die het Rijksmuseum en het Centraal Station in Amsterdam ontwierp. Je kunt als koor slechter onder dak zijn…
Zomin als we bang zijn voor muzikale vernieuwing, zijn we dat voor andere experimenten.
 scratch concert Emergohal - 2001
 Het 4 koren concert in het Concertgebouw - 2003
Want we repeteren dan wel voor onszelf, maar we voeren graag uit voor een enthousiast en liefst ook groot publiek.
U bent van harte welkom op onze volgende uitvoering!
|
Meer weten?